Ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης μιλά στο LepantoMag.gr

Ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης μιλά στο LepantoMag.gr 
(http://lepantomag.gr/tag/lepantomag/)

20/10/2014 | 11:24 |

Με αφορμή την παρουσία του στην πόλη της Ναυπάκτου και τη συμμετοχή του στην Ημερίδα «Στον απόηχο της Ναυμαχίας», που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια των εορτασμών της 443ης Επετείου της Ναυμαχίας της Ναυπάκτου, ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, Γιώργος Κοντογιώργης, μίλησε στο LepantoMag.gr και την Έμυ Παπαδούλα. Μεταξύ άλλων σχολίασε με άκρως ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις τη σημερινή κατάσταση τόσο σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο και ελληνικό.

«Δεν είμαι αισιόδοξος για το μέλλον γιατί δυστυχώς από τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους η Ελλάδα οπισθοδρομεί», σημείωσε χαρακτηριστικά για να συμπληρώσει πως «το ζήτημα είναι ότι σήμερα, η άρχουσα, καθεστωτική διανόηση, εμποδίζει το διάλογο για την εναρμόνιση της πολιτείας στις προδιαγραφές της ανθρωποκεντρικής ανάπτυξης της κοινωνίας», ενώ για την πολιτική Ευρώπη δήλωσε πως «ή θα συνεκτιμά την ελευθερία σε όλες τις πτυχές της ή δε θα επιβιώσει για μακρό διάστημα». Δεν παρέλειψε τέλος να μιλήσει και για το ελληνικό Πανεπιστήμιο του σήμερα, που κατά τον ίδιο «δεν ανταποκρίνεται πια στις ανάγκες της εποχής μας [...] Απαιτείται μια επανάσταση στις έννοιες αλλά και στις ιδέες και στην αντίληψη που έχει να κάνει με τη θέση των επιστημών στις σύγχρονες κοινωνίες».

Γιώργος Κοντογιώργης Πώς το Μνημείο της Αμφίπολης "διεγείρει" των εθνικισμό των ιδεολόγων της ολιγαρχικής εθελοδουλείας.

Πριν καλά καλά εισέλθει η αρχαιολογική σκαπάνη στον περίβολο του μνημείου της Αμφίπολης, μια κυρία που αμείβεται από την ελληνική κοινωνία για να προάγει την επιστήμη της αρχαιολογίας, καινοτόμησε διορθώνοντας τον εαυτό της με τη διευκρίνιση ότι όταν δήλωσε ότι το μνημείο είναι ρωμαϊκό εννοούσε ότι είναι ελληνικό της ρωμαϊκής εποχής. Εξηγούσε δηλαδή στον "αγράμματο Έλληνα, πλην ορθώς ελληνίζοντα", αυτή η καθηγήτρια της αρχαιολογίας (!) ότι η απόδοση "εθνικής" ταυτότητας στο μνημείο και η τοποθέτησή του σε μια συγκεκριμένη εποχή είναι ένα και το αυτό!.. Το δράμα της ιδεολογίζουσας επιστήμης είναι ότι δεν μπορεί να φυλάγεται από τον κακό εαυτό της ούτε να αποκρύψει τον εθελόδουδο αυθορμητισμό της ή, άλλως πως, το ολιγαρχικό υπόβαθρο της έχθρας της προς την κοινωνία των πολιτών. Το να εχθρεύεται όμως κανείς την ιστορία της κοινωνίας επειδή έχει την υπόνοια ότι μπορεί ακόμη και νεκρή να κινητοποιήσει την ταυτοτική της συλλογικότητα ενάντια στους δυνάστες της, ομολογεί τουλάχιστον ανασφάλεια. Το να το πράττει εντούτοις αυτό ο εντεταλμένος της επιστήμης αντί του πολιτικού αποτελεί ασέβεια αν όχι ύβρη. Παρόλ'αυτά, η ενλόγω κυρία (συνακόλουθα προς την σύνολη καθεστωτική διανόηση), θα ηδύνατο να μην εκτίθεται ομολογώντας έργω ότι η σχέση της με τη γλώσσα ως γνωστικού εργαλείου  (όχι μόνον η ελληνική) είναι ανάλογη με το γνωστικό της αισθητήριο ή ότι προθύμως την υποχειριάζει στις ιδεολογικές της προτεραιότητες.

Γ.Κοντογιώργης, Οι Ολιγάρχες. Με τον συγγραφέα συνομιλεί ο φιλόλογος και συγγραφέας Λαοκράτης Βάσσης.

Γιώργος Κοντογιώργης - Οι Ολιγάρχες

Δημοσιεύτηκε στις 13 Οκτ 2014

"Τι είναι αυτό που κάνει τους ολιγάρχες της εποχής µας να µην αποδέχονται τον ολιγαρχικό χαρακτήρα του πολιτεύματός τους;" Ο Γιώργος Κοντογιώργης παρουσιάζει στον ΙΑΝΟ το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο Οι ολιγάρχες. Η δυναμική της υπέρβασης και η αντίσταση των συγκατανευσιφάγων, των εκδόσεων Πατάκη.

Με τον συγγραφέα θα συνομιλήσει ο φιλόλογος και συγγραφέας Λαοκράτης Βάσσης.

Τι είναι αυτό που κάνει τους ολιγάρχες της εποχής µας να µην αποδέχονται τον ολιγαρχικό χαρακτήρα του πολιτεύματός τους; Αγνοούν άραγε τις στοιχειώδεις έννοιες; Αισχύνονται να συνομολογήσουν ότι διαπνέονται από μια βαθιά ολιγαρχική ιδεολογία; Μήπως µε τον τρόπο αυτόν επιδιώκουν να απαγορεύσουν την εξέλιξη, προκειμένου να διατηρήσουν την πραγματική ιδιοκτησία της πολιτείας και, συνακόλουθα, να υποτάξουν τον σκοπό της πολιτικής στο συμφέρον των ιδίων και των συγκατανευσιφάγων;

Από την άλλη, τι κάνει τις κοινωνίες να εκχωρούν τη διακυβέρνηση στους ολιγάρχες και στη συνέχεια να διαμαρτύρονται επειδή αυτοί τις αγνοούν και ιδιοποιούνται τον δημόσιο σκοπό της πολιτικής; Γιατί, αντί να διαδηλώνουν, δεν αξιώνουν τη συμμετοχή τους στις πολιτικές αποφάσεις, ώστε να κρίνουν αυτές εν µέρει (η αντιπροσώπευση) ή εν όλω (η δηµοκρατία) τι είναι ορθό και τι όχι για τη χώρα;

Η νεοτερική διανόηση, για να αποτρέψει την κοινωνία των πολιτών να αναδιατυπώσει το πρόταγμά της, την έχει εγκιβωτίσει στο δίλημμα της (δήθεν) «πολυπλοκότητας», σε συνδυασμό µε το επιχείρημα ότι δεν είναι παραδεκτό να κυβερνά ο αδαής και απαίδευτος όχλος, επειδή η σκέψη του αγγίζει το επίπεδο των ταπεινών συναισθηµάτων και της ιδιοτέλειας, και, προφανώς, δεν έχει τη (διανοητική και πραγματική) δυνατότητα να αποκτήσει την αναγκαία, ακριβή και εκ βάθρων γνώση για τα ζητήματα της πολιτικής! Εντούτοις, στη διερώτηση αυτή ο Αριστοτέλης θα αντιτείνει: «Ο καθένας εκ των πολλών µόνος του είναι κατώτερος από τους ειδικούς, αλλά όλοι μαζί είναι πολύ καλύτεροι ή, πάντως, όχι χειρότεροι από τους ειδικούς». Επιπλέον, η κοινωνία των πολιτών θα πολιτευθεί κατά το συμφέρον της, οι ολίγοι κατά το ίδιον αυτών συμφέρον.

Ο συγγραφέας θεωρεί ότι η ανάσχεση της πορείας της Ελλάδας, αλλά και της ανθρωπότητας, προς τον όλεθρο θα επέλθει μόνον µε την υπέρβαση του ολιγαρχικού καθεστώτος και την αντιπροσωπευτική μετάλλαξη της πολιτείας.

Γ. Κοντογιώργης - Γιατί η ολιγαρχία είναι η αιτία της σημερινής κρίσης - 23.9.2014

Συνέντευξη στις 23.9.2014 στον κυπριακό ραδιοφωνικό σταθμό Ράδιο Πρώτο και στον δημοσιογράφο Λάζαρο Μαύρο, με αφορμή το νέο μου βιβλίο Οι Ολιγάρχες, από τις Εκδόσεις Πατάκη.

Γ.Κοντογιώργης, Από τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το μέλλον της πολιτικής Ευρώπης

"Οι Ολιγάρχες" στον Ιανό, στις 9 Οκτωβρίου, 6 μμ. Ο συγγραφέας συνομιλεί με τον Λαοκράτη Βάσση και με τους πολίτες.

Το ελληνικό κόσμοσύστημα, τ.Β' Η περίοδος της οικουμενικής οικοδόμησης. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Σιδέρη

Γ. Κοντογιώργης - Εθνική ανεξαρτησία το ανεκπλήρωτο όραμα - 6.4.2014

Γ. Κοντογιώργης - Εθνική ανεξαρτησία το ανεκπλήρωτο όραμα - 6.4.2014

LoMak62

Ομιλία του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη, που έγινε στις 6.4.2014 στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημαρχείου Βύρωνα, στα πλαίσια εκδήλωσης με θέμα «Εθνική ανεξαρτησία το ανεκπλήρωτο όραμα - Ιστορική ανασκόπηση και λύσεις», την οποία οργάνωσε το Δίκτυο ΕΛ. ΛΑ. Δ. Α (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) και οι Σπίθες του Μίκη Θεοδωράκη.

Γ. Κοντογιώργης: Ο πολιτικός διάλογος διεξάγεται για τις ασπιρίνες - 13.9.2014

Γ. Κοντογιώργης: Ο πολιτικός διάλογος διεξάγεται για τις ασπιρίνες - 13.9.2014

LoMak62

Δημοσιεύτηκε στις 13 Σεπ 2014

Παρέμβαση του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη, στις 13.9.2014, στην εκπομπή "Καλημέρα ΣΚΑΪ" και στον δημοσιογράφο Γιώργο Αυτιά.

Γ.Κοντογιώργης, Με αφορμή την "3η Σεπτέμβρη". Για να μην ξεχνάμε τι γιορτάζει αυτή την ημέρα η ολιγαρχική πασοκοκρατία

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γ.Κοντογιώργη, Histoire de la Grèce, Éditions Hatier, Παρίσι, 1992, που αναδημοσιεύεται στο τελευταίο του βιβλίο: Οι Ολιγάρχες (Εκδόσεις Πατάκη).

4. «Σαν να μην πέρασε μια μέρα». Εν έτη 1992: Μια πρωθύστερη καταγραφή των θεμελίων της σημερινής καταστροφής[1].  

Ευθύς αμέσως, με την είσοδό του στην πολιτική σκηνή "...το ΠΑΣΟΚ θα επιδιώξει να καλύψει το έδαφος που προσιδιάζει σε ένα ριζοσπαστικό σοσιαλιστικό πρόταγμα. Αρχικά, θα εξαγγείλει ένα σημαντικό πακέτο κρατικοποιήσεων και «κοινωνικοποιήσεων», μια εξωτερική πολιτική άκαμπτη και συχνά ακραία, συγχρόνως δε την πλήρη διάρρηξη των δεσμών της χώρας με τη «Δύση», το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η πολιτική αυτή τακτική οδηγούσε προφανώς στο άνοιγμα μιας μεγάλης βεντάλιας μεταξύ «Δεξιάς» και «Αριστεράς», που εμφανιζόταν ως προϋπόθεση για μια σταθερή οριοθέτηση του δικού του ζωτικού πολιτικού χώρου. Γι’ αυτό άλλωστε το περιεχόμενο του προτάγματός του περιλάμβανε πολυποίκιλες προσδοκίες και απευθυνόταν σε ένα ευρύτατο φάσμα του κοινωνικού σώματος: Στο νεφέλωμα των μη προνομιούχων αφενός, στις τραυματικές δοκιμασίες του ιστορικού βίου μιας μεγάλης μερίδας της κοινωνίας, από το κέντρο και την άκρα Αριστερά, και στα απωθημένα εθνικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας, αφετέρου.

Γ.Κοντογιώργης, «Οι Ολιγάρχες». Διάλογος με αφορμή το νέο βιβλίο του «Οι Ολιγάρχες», στις 26.6.2014

Γ. Κοντογιώργης – Παρουσίαση του βιβλίου «Οι Ολιγάρχες» - 26.6.14

Ο Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης παρουσιάζει το βιβλίο του «Οι Ολιγάρχες – Η δυναμική της υπέρβασης και η αντίσταση των συγκατανευσιφάγων» και συνομιλεί με τον δημοσιογράφο Σταύρο Λυγερό στις 26 Ιουνίου 2014 στο βιβλιοπωλείο Free Thinking Zone.

Ο Γ. Κοντογιώργης στο νέο του βιβλίο ανατέμνει ον χαρακτήρα του σημερινού πολιτικού συστήματος, το οποίο το ορίζει ως αυστηρά ολιγαρχικό και ως προς τη δομή του και ως προς τις πολιτικές του. Διευκρινίζει επίσης την λεηλατική απόκλιση της ελληνικής ολιγαρχίας και τον παραδοσιακά υποτελή της ρόλο, ενώ αναδεικνύει επίσης το αυστηρά συντηρητικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η κρατική / παρακολουθηματική της νεοτερικότητας διανόηση. Για να καταδείξει τον ολιγαρχικό χαρακτήρα της νεοτερικής πολιτείας ο συγγραφέας την αντιπαραβάλλει με την αντιπροσωπευτική και τη δημοκρατική πολιτεία. Με τον τρόπο αυτόν κάνει φανερή την αιτία που η ολιγαρχία των αγορών σε διεθνές, ευρωπαϊκό και ελληνικό επίπεδο επέβαλε την ολοκληρωτική της κυριαρχία και ανέτρεψε σε ελάχιστες δεκαετίες τις κατακτήσεις αιώνων της κοινωνίας των πολιτών. Είναι προφανές ότι μόνη λύση στο ελληνικό αλλά και στο διεθνές περιβάλλον είναι η μετάβαση στην αντιπροσωπευτική πολιτείας, δηλαδή η θεσμική είσοδος της κοινωνίας των πολιτών στην πολιτική διαδικασία.

Γ. Κοντογιώργης, Το έθνος του κράτους και το έθνος της κοινωνίας. Το έθνος, ο εθνικισμός και η ολιγαρχική νεοτερικότητα

Από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 10 Αυγούστου 2014

ΑΡΘΡΟ Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗ καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Το έθνος του κράτους και το έθνος της κοινωνίας

Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι το έθνος είναι επινόηση του κράτους κάνουν ιδεολογία, επιχειρούν να το οικειοποιηθούν, αποσπώντας το από τον φυσικό του φορέα, την κοινωνία, προκειμένου να νομιμοποιήσουν τη μονοσήμαντη νομή τους επί του κράτους

Οι χρήσεις της έννοιας έθνος, αλλά και συναφών πολιτικών εννοιών, από τη νεοτερικότητα, έχει αποκτήσει στις ημέρες μας μια βαθιά ιδεολογική χροιά με άκρως συντηρητική προσημείωση που διέρχεται το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων. Στο πλαίσιο αυτό, το ενδιαφέρον για τη γνωσιολογία των εννοιών βαίνει μειούμενο, με αποτέλεσμα ειδικοί και ίσως έγκυροι επί ενός γνωστικού αντικειμένου να εκτίθενται, πολυπραγμοσύνης ένεκεν, ως «ξερόλες».

Γ.Κοντογιώργη, Το ελληνικό κοσμοσύστημα, τ. Β'. Η περίοδος της οικουμενικής οικοδόμησης. Μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Σιδέρη

         Από το οπισθόφυλλο

      Η κοσμοσυστημική προσέγγιση του ελληνισµού και, στο πλαίσιο αυτό, της κοσμοϊστορίας, μας επιτρέπει επίσης να επιχειρήσουμε την ολική ανασυγκρότηση του γνωσιολογικού υπόβαθρου των κοινωνικών επιστηµών. Η θεµελιώδης υπόθεση, που εισάγουμε, σε ό,τι αφορά στον ελληνισµό είναι ότι αποτελεί το ταυτολογικό ισοδύναμο του ανθρωποκεντρικού κοσµοσυστήµατος μικρής κλίμακας (της πόλης). Η προσέγγιση αυτή, ανοίγει διάπλατα το δρόµο σε απαντήσεις σχετικά µε τη φύση του, τις τυπολογικές σταθερές και μεταβλητές της ιστορικής του διαδρομής.

          Στον Α' τόμο αναγγείλαμε ότι το ελληνικό κοσµοσύστηµα δεσπόζει, µε τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έως τις παρυφές του 20ου αιώνα και εξετάσαμε την κρατοκεντρική του φάση.

        Η περίοδος της οικουμενικής οικοδόμησης, που διαπραγματεύεται ο παρών τόμος, περιλαμβάνει την φάση του ελληνικού ή ανθρωποκεντρικού κοσμοσυστήματος μικρής  κλίμακας, που περικλείει τους ελληνιστικούς και τους ρωμαϊκούς χρόνους. Η περίοδος αυτή, από μόνη της, έχει να επιδείξει κεφαλαιώδεις μεταβολές, οι οποίες συνεχίζουν και, ως προς πολλά, ξεπερνούν εκείνες της κρατοκεντρικής περιόδου.       Μας μεταφέρει, όμως, σε ένα κοινωνικο-οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον εξ ολοκλήρου άγνωστο στον σημερινό άνθρωπο. Και τούτο διότι, όπως επανειλημμένα έχουμε επισημάνει, ούτε τα βιώματα ούτε, κατ'επέκταση, οι γνωστικές δυνατότητες του σύγχρονου κόσμου,  επαρκούν για μια κοσμοσυστημική ανάγνωση της  κοσμοϊστορίας.

       Από την άλλη, η κοσμοσυστημική κωδικοποίηση της κοσμοϊστορίας, πέραν της ιστορικής περιέργειας, κάνει εφικτή την απάντηση στην θεμελιώδη διερώτηση περί της εξελικτικής  βιολογίας του κοινωνικού ανθρώπου. Από την οποία συνάγεται ότι όσα συμβαίνουν κατά την περίοδο της ελληνικής οικουμένης, η οποία ολοκληρώνεται κατά την βυζαντινή περίοδο, είναι άμεσα συνδεδεμένα με ό,τι έγινε στην ευρωπαϊκή της περιφέρεια κατά την προμεσαιωνική περίοδο (όταν η  Εσπερία παρεξέκλινε στην  ιδιωτική δεσποτεία), αλλά και από την  Αναγέννηση και εντεύθεν (όταν η Εσπερία άρχισε να επανεγγράφεται στο ανθρωποκεντρικό γίγνεσθαι). Μας παρέχουν, όμως, επίσης μια μοναδική δυνατότητα να διαλευκάνουμε ό,τι συνέχεται με τον χαρακτήρα του κόσμου της εποχής μας, να τον ερμηνεύσουμε, να τον ταξινομήσουμε στον ιστορικό χρόνο και να διαγράψουμε την προοπτική του.

    Οπωσδήποτε, το  εγχείρημα της κοσμοσυστημικής γνωσιολογίας μπορεί να εκληφθεί, ανεξαρτήτως της αποδοχής ή της απόρριψής του από τον αναγνώστη, ως ένα γοητευτικό ταξίδι στα βάθη της κοσμοϊστορίας και, κατά τούτο, ως μια απόπειρα διεύρυνσης του γνωστικού ορίζοντα της εποχής μας, με πρόσημο τον λογισμό και διακύβευμα την προοδευτική σήμανση της εξέλιξης.