Γ.Κοντογιώργης, Η κομματοκρατία ως διαρκής αξία.

Η κομματοκρατία ως διαρκής αξία. Τιμωρείται αυτός που επωφελήθηκε από πολιτικές του συστήματος αλλά όχι εκείνοι που έστησαν το σύστημα και κάλεσαν τους πολίτες ή τους επέβαλαν  να "παίξουν" με τους όρους του. Αυτός που διορίσθηκε με τους φαύλους κανόνες που όρισαν οι υπουργοί και όχι οι υπουργοί. Αυτός που έπαιρνε παράνομα μισθό ή σύνταξη και όχι εκείνοι που τον παρότρυναν ή τον συνέδραμαν σε αυτό ή που αδιαφόρησαν να τον ελέγξουν. Αλλά είπαμε. Η πολιτεία δικαίου αφορά στους πολίτες όχι στους πολιτικούς. Οι τελευταίοι ως Λουδοβίκοι είναι υπεράνω του νόμου. Και η δικαιοσύνη; Μα είναι διαπιστευμένη να δικάζει κατά το σύστημα. Και αυτό κάνει η άρχουσα δικαιοσύνη. Μόνο που το σύστημα αυτό, το οποίο υπηρετεί, δεν είναι εκείνο που περιγράφει το Σύνταγμα, αλλά η κατά παράδοση παραφθορά του από την κομματοκρατία. Ποιος είπε ότι η ισότητα όλων των πολιτών, ανεξαρτήτως ιδιότητας, αποτελεί ρήτρα του Συντάγματος; Ακριβώς γι αυτό και επειδή βέβαια η πολιτική τάξη είναι απασχολημένη με την υψηλή πολιτική "δεν άδειασε" μέχρι τώρα να καταργήσει τους επονείδιστους νόμους περί μη ευθύνης των υπουργών (και των βουλευτών). "Άστα γι αργότερα" αυτά που ενοχλούν τους πρίγκιπες. Εξάλλου πως θα μπορούν οι "ηγέτες" να διορίζουν ως υπουργούς αυθάδη ανδρείκελα, βουλευτές αχυρανθρώπους εκφορείς της βούλησής τους ή ως διοικητές οργανισμών αποτυχημένους πολιτικούς και άλλα ανθρωπάρια για να συνεχίζουν την παράδοση της φαυλοκρατίας και της ιδιοποίησης του δημόσιου αγαθού. Ή για να είμαστε πιο παραστατικοί, να αμνηστεύουν εαυτούς και τους περί αυτούς συγκατανευσιφάγους, για να δύνανται να συνεχίζουν στο μέσον της καταστροφής το έργο τους; Θα έλεγα ότι δεν χρειάζεται να εντρυφήσει κανείς στα πεπραγμένα της κομματοκρατίας. Αρκεί να διαβάσει τη συνέντευξη του ενός εκ των οικονομικών εισαγγελέων, του κ Μουζακίτη, για να δει τι περιμένει όποιον δικαστικό λειτουργό εκτραπεί από τη "λογική" του πολιτεύματος. Τελικά η πολιτική είναι ένας αλάνθαστος τρόπος για να γίνεις προσωπικότητα, για να σταδιοδρομήσεις, να πλουτίσεις ως άτομο κατατρώγοντας τις σάρκες της κοινωνίας.  

Ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης μιλά στο LepantoMag.gr

Ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης μιλά στο LepantoMag.gr 
(http://lepantomag.gr/tag/lepantomag/)

20/10/2014 | 11:24 |

Με αφορμή την παρουσία του στην πόλη της Ναυπάκτου και τη συμμετοχή του στην Ημερίδα «Στον απόηχο της Ναυμαχίας», που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια των εορτασμών της 443ης Επετείου της Ναυμαχίας της Ναυπάκτου, ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, Γιώργος Κοντογιώργης, μίλησε στο LepantoMag.gr και την Έμυ Παπαδούλα. Μεταξύ άλλων σχολίασε με άκρως ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις τη σημερινή κατάσταση τόσο σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο, όσο και ελληνικό.

«Δεν είμαι αισιόδοξος για το μέλλον γιατί δυστυχώς από τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους η Ελλάδα οπισθοδρομεί», σημείωσε χαρακτηριστικά για να συμπληρώσει πως «το ζήτημα είναι ότι σήμερα, η άρχουσα, καθεστωτική διανόηση, εμποδίζει το διάλογο για την εναρμόνιση της πολιτείας στις προδιαγραφές της ανθρωποκεντρικής ανάπτυξης της κοινωνίας», ενώ για την πολιτική Ευρώπη δήλωσε πως «ή θα συνεκτιμά την ελευθερία σε όλες τις πτυχές της ή δε θα επιβιώσει για μακρό διάστημα». Δεν παρέλειψε τέλος να μιλήσει και για το ελληνικό Πανεπιστήμιο του σήμερα, που κατά τον ίδιο «δεν ανταποκρίνεται πια στις ανάγκες της εποχής μας [...] Απαιτείται μια επανάσταση στις έννοιες αλλά και στις ιδέες και στην αντίληψη που έχει να κάνει με τη θέση των επιστημών στις σύγχρονες κοινωνίες».

Γιώργος Κοντογιώργης Πώς το Μνημείο της Αμφίπολης "διεγείρει" των εθνικισμό των ιδεολόγων της ολιγαρχικής εθελοδουλείας.

Πριν καλά καλά εισέλθει η αρχαιολογική σκαπάνη στον περίβολο του μνημείου της Αμφίπολης, μια κυρία που αμείβεται από την ελληνική κοινωνία για να προάγει την επιστήμη της αρχαιολογίας, καινοτόμησε διορθώνοντας τον εαυτό της με τη διευκρίνιση ότι όταν δήλωσε ότι το μνημείο είναι ρωμαϊκό εννοούσε ότι είναι ελληνικό της ρωμαϊκής εποχής. Εξηγούσε δηλαδή στον "αγράμματο Έλληνα, πλην ορθώς ελληνίζοντα", αυτή η καθηγήτρια της αρχαιολογίας (!) ότι η απόδοση "εθνικής" ταυτότητας στο μνημείο και η τοποθέτησή του σε μια συγκεκριμένη εποχή είναι ένα και το αυτό!.. Το δράμα της ιδεολογίζουσας επιστήμης είναι ότι δεν μπορεί να φυλάγεται από τον κακό εαυτό της ούτε να αποκρύψει τον εθελόδουδο αυθορμητισμό της ή, άλλως πως, το ολιγαρχικό υπόβαθρο της έχθρας της προς την κοινωνία των πολιτών. Το να εχθρεύεται όμως κανείς την ιστορία της κοινωνίας επειδή έχει την υπόνοια ότι μπορεί ακόμη και νεκρή να κινητοποιήσει την ταυτοτική της συλλογικότητα ενάντια στους δυνάστες της, ομολογεί τουλάχιστον ανασφάλεια. Το να το πράττει εντούτοις αυτό ο εντεταλμένος της επιστήμης αντί του πολιτικού αποτελεί ασέβεια αν όχι ύβρη. Παρόλ'αυτά, η ενλόγω κυρία (συνακόλουθα προς την σύνολη καθεστωτική διανόηση), θα ηδύνατο να μην εκτίθεται ομολογώντας έργω ότι η σχέση της με τη γλώσσα ως γνωστικού εργαλείου  (όχι μόνον η ελληνική) είναι ανάλογη με το γνωστικό της αισθητήριο ή ότι προθύμως την υποχειριάζει στις ιδεολογικές της προτεραιότητες.

Γ.Κοντογιώργης, Οι Ολιγάρχες. Με τον συγγραφέα συνομιλεί ο φιλόλογος και συγγραφέας Λαοκράτης Βάσσης.

Γιώργος Κοντογιώργης - Οι Ολιγάρχες

Δημοσιεύτηκε στις 13 Οκτ 2014

"Τι είναι αυτό που κάνει τους ολιγάρχες της εποχής µας να µην αποδέχονται τον ολιγαρχικό χαρακτήρα του πολιτεύματός τους;" Ο Γιώργος Κοντογιώργης παρουσιάζει στον ΙΑΝΟ το τελευταίο του βιβλίο με τίτλο Οι ολιγάρχες. Η δυναμική της υπέρβασης και η αντίσταση των συγκατανευσιφάγων, των εκδόσεων Πατάκη.

Με τον συγγραφέα θα συνομιλήσει ο φιλόλογος και συγγραφέας Λαοκράτης Βάσσης.

Τι είναι αυτό που κάνει τους ολιγάρχες της εποχής µας να µην αποδέχονται τον ολιγαρχικό χαρακτήρα του πολιτεύματός τους; Αγνοούν άραγε τις στοιχειώδεις έννοιες; Αισχύνονται να συνομολογήσουν ότι διαπνέονται από μια βαθιά ολιγαρχική ιδεολογία; Μήπως µε τον τρόπο αυτόν επιδιώκουν να απαγορεύσουν την εξέλιξη, προκειμένου να διατηρήσουν την πραγματική ιδιοκτησία της πολιτείας και, συνακόλουθα, να υποτάξουν τον σκοπό της πολιτικής στο συμφέρον των ιδίων και των συγκατανευσιφάγων;

Από την άλλη, τι κάνει τις κοινωνίες να εκχωρούν τη διακυβέρνηση στους ολιγάρχες και στη συνέχεια να διαμαρτύρονται επειδή αυτοί τις αγνοούν και ιδιοποιούνται τον δημόσιο σκοπό της πολιτικής; Γιατί, αντί να διαδηλώνουν, δεν αξιώνουν τη συμμετοχή τους στις πολιτικές αποφάσεις, ώστε να κρίνουν αυτές εν µέρει (η αντιπροσώπευση) ή εν όλω (η δηµοκρατία) τι είναι ορθό και τι όχι για τη χώρα;

Η νεοτερική διανόηση, για να αποτρέψει την κοινωνία των πολιτών να αναδιατυπώσει το πρόταγμά της, την έχει εγκιβωτίσει στο δίλημμα της (δήθεν) «πολυπλοκότητας», σε συνδυασμό µε το επιχείρημα ότι δεν είναι παραδεκτό να κυβερνά ο αδαής και απαίδευτος όχλος, επειδή η σκέψη του αγγίζει το επίπεδο των ταπεινών συναισθηµάτων και της ιδιοτέλειας, και, προφανώς, δεν έχει τη (διανοητική και πραγματική) δυνατότητα να αποκτήσει την αναγκαία, ακριβή και εκ βάθρων γνώση για τα ζητήματα της πολιτικής! Εντούτοις, στη διερώτηση αυτή ο Αριστοτέλης θα αντιτείνει: «Ο καθένας εκ των πολλών µόνος του είναι κατώτερος από τους ειδικούς, αλλά όλοι μαζί είναι πολύ καλύτεροι ή, πάντως, όχι χειρότεροι από τους ειδικούς». Επιπλέον, η κοινωνία των πολιτών θα πολιτευθεί κατά το συμφέρον της, οι ολίγοι κατά το ίδιον αυτών συμφέρον.

Ο συγγραφέας θεωρεί ότι η ανάσχεση της πορείας της Ελλάδας, αλλά και της ανθρωπότητας, προς τον όλεθρο θα επέλθει μόνον µε την υπέρβαση του ολιγαρχικού καθεστώτος και την αντιπροσωπευτική μετάλλαξη της πολιτείας.

Γ. Κοντογιώργης - Γιατί η ολιγαρχία είναι η αιτία της σημερινής κρίσης - 23.9.2014

Συνέντευξη στις 23.9.2014 στον κυπριακό ραδιοφωνικό σταθμό Ράδιο Πρώτο και στον δημοσιογράφο Λάζαρο Μαύρο, με αφορμή το νέο μου βιβλίο Οι Ολιγάρχες, από τις Εκδόσεις Πατάκη.

Γ.Κοντογιώργης, Από τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το μέλλον της πολιτικής Ευρώπης

"Οι Ολιγάρχες" στον Ιανό, στις 9 Οκτωβρίου, 6 μμ. Ο συγγραφέας συνομιλεί με τον Λαοκράτη Βάσση και με τους πολίτες.

Το ελληνικό κόσμοσύστημα, τ.Β' Η περίοδος της οικουμενικής οικοδόμησης. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Σιδέρη

Γ. Κοντογιώργης - Εθνική ανεξαρτησία το ανεκπλήρωτο όραμα - 6.4.2014

Γ. Κοντογιώργης - Εθνική ανεξαρτησία το ανεκπλήρωτο όραμα - 6.4.2014

LoMak62

Ομιλία του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη, που έγινε στις 6.4.2014 στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημαρχείου Βύρωνα, στα πλαίσια εκδήλωσης με θέμα «Εθνική ανεξαρτησία το ανεκπλήρωτο όραμα - Ιστορική ανασκόπηση και λύσεις», την οποία οργάνωσε το Δίκτυο ΕΛ. ΛΑ. Δ. Α (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) και οι Σπίθες του Μίκη Θεοδωράκη.

Γ. Κοντογιώργης: Ο πολιτικός διάλογος διεξάγεται για τις ασπιρίνες - 13.9.2014

Γ. Κοντογιώργης: Ο πολιτικός διάλογος διεξάγεται για τις ασπιρίνες - 13.9.2014

LoMak62

Δημοσιεύτηκε στις 13 Σεπ 2014

Παρέμβαση του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη, στις 13.9.2014, στην εκπομπή "Καλημέρα ΣΚΑΪ" και στον δημοσιογράφο Γιώργο Αυτιά.

Γ.Κοντογιώργης, Με αφορμή την "3η Σεπτέμβρη". Για να μην ξεχνάμε τι γιορτάζει αυτή την ημέρα η ολιγαρχική πασοκοκρατία

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γ.Κοντογιώργη, Histoire de la Grèce, Éditions Hatier, Παρίσι, 1992, που αναδημοσιεύεται στο τελευταίο του βιβλίο: Οι Ολιγάρχες (Εκδόσεις Πατάκη).

4. «Σαν να μην πέρασε μια μέρα». Εν έτη 1992: Μια πρωθύστερη καταγραφή των θεμελίων της σημερινής καταστροφής[1].  

Ευθύς αμέσως, με την είσοδό του στην πολιτική σκηνή "...το ΠΑΣΟΚ θα επιδιώξει να καλύψει το έδαφος που προσιδιάζει σε ένα ριζοσπαστικό σοσιαλιστικό πρόταγμα. Αρχικά, θα εξαγγείλει ένα σημαντικό πακέτο κρατικοποιήσεων και «κοινωνικοποιήσεων», μια εξωτερική πολιτική άκαμπτη και συχνά ακραία, συγχρόνως δε την πλήρη διάρρηξη των δεσμών της χώρας με τη «Δύση», το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η πολιτική αυτή τακτική οδηγούσε προφανώς στο άνοιγμα μιας μεγάλης βεντάλιας μεταξύ «Δεξιάς» και «Αριστεράς», που εμφανιζόταν ως προϋπόθεση για μια σταθερή οριοθέτηση του δικού του ζωτικού πολιτικού χώρου. Γι’ αυτό άλλωστε το περιεχόμενο του προτάγματός του περιλάμβανε πολυποίκιλες προσδοκίες και απευθυνόταν σε ένα ευρύτατο φάσμα του κοινωνικού σώματος: Στο νεφέλωμα των μη προνομιούχων αφενός, στις τραυματικές δοκιμασίες του ιστορικού βίου μιας μεγάλης μερίδας της κοινωνίας, από το κέντρο και την άκρα Αριστερά, και στα απωθημένα εθνικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας, αφετέρου.