ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗΣ, 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821: ΣΚΕΨΕΙΣ, ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΙ, ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

 

ΥΠΟΤΡΟΦΟΙ FULBRIGHT ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Τετάρτη 23 Ιουνίου 2021  ώρα 7:00-8:30 Διαδικτυακή Ομιλία ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821: ΣΚΕΨΕΙΣ, ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΙ, ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Συντονίζει η Δήμητρα Σφενδόνη-Μέντζου Πρόεδρος των ΥΠΟΤΡΟΦΩΝ FULBRIGHT ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ Ομότιμη Καθηγήτρια Φιλοσοφίας της Επιστήμης, Α.Π.Θ.

 

 

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση από τους συνδέσμους του ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ WEB TV: www.anixneuseis.gr https://www.youtube.com/user/pantelisavvidis/featured https://www.facebook.com/pantelis.savvidis

Γ. Κοντογιώργης: Να βγει ο πολίτης από τα πλαστά διλήμματα του συστήματος

Γ. Κοντογιώργης: Να βγει ο πολίτης από τα πλαστά διλήμματα του συστήματος

Ακούστε τη ραδιοφωνική συνέντευξη στον Γιώργο Σαχίνη

https://www.neakriti.gr/article/editors-blogs/giorgos-sahinis-blog/1619704/g-kodogiorgis-na-vgei-o-politis-apo-ta-plasta-dilimmata-tou-sustimatos/

Ο πανεπιστημιακός δάσκαλος και  συγγραφέας , Γιώργος Κοντογιώργης  σε μια εφ’ όλης της ύλης  συζήτηση με τους ακροατές του 98.4, ξεκινώντας από την «καταδίωξη» της ιδιοκτησίας στην Ελλάδα με επιτομή το κτηματολογικό και την δασική πολιτική, φτάνει στη κριτική ενός συστήματος που το μόνο που αναπαράγει όπως είπε, είναι ένα σύστημα «εκλόγιμης μοναρχίας»  και καλεί τους πολίτες με γνώση και καθημερινή θέση να βγουν , όπως λέει, από τα πλαστά διλήμματα ενός συστήματος, που κατ επίφαση χρησιμοποιεί την Δημοκρατία , μόνο για όρους αναπαραγωγής , του εκάστοτε «εκλεγμένου μονάρχη», όπως  εξηγεί ο ίδιος.

Αιχμηρός για τις ευθύνες καταδολίευσης της Ελλάδας επί δεκαετίες από το πολιτικό σύστημα που δρα ως «πόλη – κράτος των Αθηνών»  που καταδυναστεύει όλη την Επικράτεια αλλά και το Αττικό Λεκανοπέδιο, αφήνει ευθέως αιχμές και για τον τρόπο λειτουργίας της Προέδρου της Δημοκρατίας , υποστηρίζοντας ότι αν και ως θεσμός θα έπρεπε να εκπροσωπεί όλους τους Έλληνες, τελικά εκπροσωπεί ένα κλειστό σύστημα  εξουσίας, αρθρογραφώντας  όπως ισχυρίστηκε ακόμη και για την «τυραννία της πλειοψηφίας» δηλαδή της κοινωνίας των πολιτών.

Στις 16.6.2021

Γ. Κοντογιώργης, Το Βυζάντιο των Ελλήνων κατά την Οθωμανοκρατία

Διαδικτυακή διάλεξη του Ομότιμου Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Το Βυζάντιο των Ελλήνων κατά την Οθωμανοκρατία», η οποία έγινε στις 29.5.2021 στο πλαίσιο εκδηλώσεων που διοργάνωσε η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών με αφορμή την 568η επέτειο της άλωσης της Πόλης.

Γ. Κοντογιώργης, Ο Φιλελληνισμός ως φιλελεύθερο κίνημα στις ευρωπαϊκές χώρες. Ιδεολογικές, πολιτικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις

Ομιλία του Ομότιμου Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Ο Φιλελληνισμός ως φιλελεύθερο κίνημα στις ευρωπαϊκές χώρες. Ιδεολογικές, πολιτικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις», η οποία έγινε στις 24.5.2021, στο πλαίσιο διαδικτυακής συζήτησης που διοργάνωσε η Ένωση Καλαβρυτινών Αθήνας με θέμα: «Φιλελληνικό Κίνημα – Αναφορές στα Καλάβρυτα και την Αγία Λαύρα».

Ολόκληρη η συζήτηση έχει αναρτηθεί εδώ: https://youtu.be/DH5KCgTRiKE

Γιώργος Κοντογιώργης, Τo Ελληνικό Κοσμοσύστημα ΤΟΜΟΣ ΣΤ’. Η Βυζαντινή οικουμενική κοσμόπολη, ο ευρωπαϊκός Μεσαίωνας και η «νεοτερικότητα»

Τo Ελληνικό Κοσμοσύστημα ΤΟΜΟΣ ΣΤ’

Η Βυζαντινή οικουμενική κοσμόπολη, ο ευρωπαϊκός Μεσαίωνας και η «νεοτερικότητα»

Η νεοτερική «επιστήμη» στη δοκιμασία της Κοσμοσυστημικής Γνωσιολογίας

Γεώργιος Δ. Κοντογιώργης

Στις σελίδες που προηγήθηκαν καταδείξαμε πώς η κοσμοσυστημική γνωσιολογία, και κυριολεκτικά το ανθρωποκεντρικό κοσμοσύστημα που ξεδιπλώσαμε με θεμέλια αφετηρία τον ελληνικό κόσμο, προσφέρεται να λειτουργήσει ως επιστημονικός αποκωδικοποιητής του κοινωνικού φαινομένου, ως ταξιθέτης της έλλογης βιολογίας του και, σε τελική ανάλυση, ως διαγνώστης των λύσεων που προσιδιάζουν στα πράγματα.
Η γνωσιολογική αυτή επιλογή μάς φέρνει αντιμέτωπους με την «επιστήμη» της νεοτερικότητας, την οποία υποβάλαμε στη δοκιμασία της κοσμοσυστημικής γνωσιολογίας δίκην σταθεράς σε όλη την έκταση του ανά χείρας έργου με σημείο αναφοράς την αποδεικτική ικανότητα των πηγών.
Εντούτοις, η περίπτωση του Βυζαντίου εγείρει πλήθος άλλων ζητημάτων που επέβαλαν έναν πιο διεξοδικό διάλογο της κοσμοσυστημικής γνωσιολογίας με τη νεοτερική «επιστήμη», από τον οποίο ακριβώς αναδεικνύεται εναργέστερα το γνωσιολογικό αβαθές της φερόμενης ως κοινωνικής επιστήμης που διακινεί η νεοτερικότητα και το ιδεολογικό φορτίο που, σε τελική ανάλυση, την αποτρέπει να συναντηθεί με τις πραγματικότητες της ίδιας της εποχής της.
Από τον εν λόγω διάλογο αναμένεται να προκύψει η συνειδητοποίηση της ανάγκης για ένα νέο γνωστικό εγχείρημα που θα δίνει απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα της επιστήμης και θα επικεντρώνεται στη θέση που κατέχει η εποχή μας στην ταξινομία της ανθρωποκεντρικής βιολογίας, κατ’ επέκταση, και στην προβληματική της μετάβασης προς την εποχή που θα ακολουθήσει.
Η ανάγκη μιας νέας επιστήμης αποβαίνει επιτακτική λόγω της διαπιστούμενης ήδη και με ραγδαίους ρυθμούς υπέρβασης του κόσμου που οικοδόμησε η φάση της μετάβασης από τη δεσποτεία στον ανθρωποκεντρισμό. Υπέρβαση η οποία μάλιστα γίνεται ιδιαίτερα εμφανής στο πεδίο των αξιών και των θεσμών που στις ημέρες μας παραμένουν ερμητικά εγκλεισμένοι στο σπήλαιο του 18ου αιώνα, το οποίο οικοδόμησαν οι πνευματικοί θύλακες του Διαφωτισμού.
Ώστε η συγκρότηση ενός γνωσιολογικού επιχειρήματος που θα απαντά στις απαιτήσεις της επιστήμης αποβαίνει στις ημέρες μας περισσότερο από αναγκαία προκειμένου ο χειμαζόμενος κόσμος της νεοτερικότητας να αποσείσει τις βεβαιότητές του με τον ίδιο τρόπο που έπραξε στη φάση της μετάβασης από τη δεσποτεία στον ανθρωποκεντρισμό με όχημα τον Διαφωτισμό.
Διακύβευμα της νέας επιστήμης είναι η άρση των δύο μεγάλων ρήξεων που πραγματοποίησε η νεοτερικότητα με την κλασική και την βυζαντινή «αρχαιότητα» προκειμένου να νομιμοποιήσει κρίσιμες επιλογές καθοδόν προς τη μετάβαση από τη δεσποτεία στον πρώιμο ανθρωποκεντρισμό.
Ο τελικός στόχος της κοσμοσυστημικής γνωσιολογίας είναι να εγκατασταθεί ο νεότερος κόσμος σε ένα νέο διανοητικό περιβάλλον, ομοθετικό με την εποχή του και με τη δυναμική της εξέλιξης προς το μέλλον.

 

 

Γ. Κοντογιώργης, Το ευρωπαϊκό και το ελληνικό πανεπιστήμιο σήμερα

Ο Ομότιμος Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης στις 23.5.2021 στην εκπομπή ΠΑΝΤΟΥ ΕΛΛΑΔΑ με τον Ανδρέα Σαλμανίδη.

Γιώργος Κοντογιώργης, Το Ελληνικό κοσμοσύστημα, τ. Ε, Η Βυζαντινή οικουμενική κοσμόπολη, ο ευρωπαϊκός Μεσαίωνας και ο νεοτερος κόσμος

 

 Γιώργος Κοντογιώργης, Το Ελληνικό Κοσμοσύστημα, τ. Ε΄, Η Βυζαντινή οικουμενική κοσμόπολη, ο ευρωπαϊκός Μεσαίωνας και ο νεότερος κόσμος. Από τον ελληνικό στον ευρωπαϊκό δρόμο προς τη "νεοτερικότητα", Εκδόσεις Σιδέρη 2021

Στον παρόντα Ε’ τόμο πυρήνα αποτελεί η διαπίστω­ση ότι στη βυζαντινή οικουμένη ολοκληρώνεται η ανθρωπο­κεντρική μεθάρμοση του ελληνικού κοσμοσυστήματος και αναδύονται οι θεμέλιες προϋποθέσεις για τη μεταβολή κλί­μακας, εντέλει για τη μετάβαση από τη μικρή στη μεγάλη κλίμακα που ορίζει το κράτος έθνος.

Υπό το πρίσμα αυτό, κληθήκαμε να αναζητήσουμε το περιεχόμενο, το πλαίσιο, τα όρια των εξελίξεων αυτών καθώς και τους όρους, δηλαδή τα αίτια που επέτρεψαν στις δυνάμεις του πα­λαιού καθεστώτος να ορθώσουν αναχώματα στο εσωτερικό της βυζαντινής κοσμόπολης, έτσι ώστε να οδη­γήσουν εντέλει στην ανάσχεση του ελληνικού δρόμου προς τη μεγάλη κλίμακα και στην επιδιαιτησία των δυνάμεων της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Η αναζήτηση μιας απάντησης στο συγκεκριμένο ερώτη­μα μας φέρνει αντιμέτωπους αφενός με τις νέες πραγματικότητες που διαμορφώνονται στη δεσποτική περιφέρεια της ανθρωποκε­ντρικής οικουμένης ως αποτέλεσμα της μετακένωσης των παραμέτρων της μεγάλης κλίμακας σε αυτήν, αφετέρου με τη διαφορά φύσεως που υποκρύπτει η πρόσληψή της από την Εσπερία σε σύγκριση με την αντίστοιχη από τους Σλάβους και τους Άραβες.

Εκτιμάμε ότι η συγκεκριμένη προσέγγιση είναι από μόνη της ικανή να εξηγήσει γιατί η μετακένωση των παραμέτρων της μεγά­λης ανθρωποκεντρικής κλίμακας στην Εσπερία επέτρεψε στην ιδιωτική δεσπο­τεία να επανέλθει στην Ιστορία με δίαυλο την κρατική/απολυταρχική δεσποτεία. Μας φέρνει παράλληλα αντιμέτωπους με το διακύβευμα της μεθάρμοσης ηγεσίας καθοδόν προς τη μεγάλη κλίμακα, συ­νακόλουθα και στην αναζήτηση των αιτιών που σε βάθος χρόνου οδήγησαν στην ήττα του ελληνικού δρόμου.

Η διαλεκτική σχέση μεταξύ της ανθρωποκεντρικής/βυζα­ντινής μήτρας και της ευρωπαϊκής περιφέρειας επαναφέρει για μια ακόμη φορά το ζήτημα της λειτουργίας της δεσποτι­κής περιφέρειας ως εμβρυουλκού στις μεγάλες μεταβατικές φάσεις του ανθρωποκεντρικού κοσμοσυστήματος. Όντως, στην περίπτωση της Εσπερίας θα επαναληφθεί το προηγούμενο της Μακεδονίας και της Ρώμης, οι οποίες προσήλθαν να διαιτητεύσουν στις υποθέσεις της ανθρωποκεντρικής μήτρας, δίδοντας λύση στο εσωτερικό πρόβλημα που υπαγορεύει η ομόλογη κοσμοσυστημική βιολογία.

Εντούτοις, σε αντίθεση με τις προγενέστερες παρεμβάσεις της περιφέρειας, οι επιπτώσεις που είχε η ανάληψη της πρω­τοβουλίας των κινήσεων από την εσπεριανή περιφέρεια θα αποδειχθούν κοσμοϊστορικές, καθόσον έμελλε να απολήξουν στην ανατροπή της ίδιας της ανθρωποκεντρικής βιολογίας. Η εν λόγω πρωτοβουλία θα οδηγήσει εντέλει στη μεγάλη κλί­μακα, πλην όμως με την εξ ανάγκης ακύρωση του κεκτημέ­νου της ανθρωποκεντρικής οικουμένης που διήγε ο ελληνικός κόσμος –και υποσχόταν ο ομόλογος δρόμος– και τη συνεπα­κόλουθη ανθρωποκεντρική επανεκκίνηση της νεοτερικότητας από τη μηδενική αφετηρία που βίωνε η ευρωπαϊκή περιφέρεια.

Οπωσδήποτε, παραμένει γεγονός ότι η «Ευρώπη» γεννήθηκε στο Βυζάντιο, προϋπέθετο δε την απόσειση του Μεσαίωνα.