"Οι Ολιγάρχες" στον Ιανό, στις 9 Οκτωβρίου, 6 μμ. Ο συγγραφέας συνομιλεί με τον Λαοκράτη Βάσση και με τους πολίτες.

Το ελληνικό κόσμοσύστημα, τ.Β' Η περίοδος της οικουμενικής οικοδόμησης. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Σιδέρη

Γ. Κοντογιώργης - Εθνική ανεξαρτησία το ανεκπλήρωτο όραμα - 6.4.2014

Γ. Κοντογιώργης - Εθνική ανεξαρτησία το ανεκπλήρωτο όραμα - 6.4.2014

LoMak62

Ομιλία του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη, που έγινε στις 6.4.2014 στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δημαρχείου Βύρωνα, στα πλαίσια εκδήλωσης με θέμα «Εθνική ανεξαρτησία το ανεκπλήρωτο όραμα - Ιστορική ανασκόπηση και λύσεις», την οποία οργάνωσε το Δίκτυο ΕΛ. ΛΑ. Δ. Α (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) και οι Σπίθες του Μίκη Θεοδωράκη.

Γ. Κοντογιώργης: Ο πολιτικός διάλογος διεξάγεται για τις ασπιρίνες - 13.9.2014

Γ. Κοντογιώργης: Ο πολιτικός διάλογος διεξάγεται για τις ασπιρίνες - 13.9.2014

LoMak62

Δημοσιεύτηκε στις 13 Σεπ 2014

Παρέμβαση του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη, στις 13.9.2014, στην εκπομπή "Καλημέρα ΣΚΑΪ" και στον δημοσιογράφο Γιώργο Αυτιά.

Γ.Κοντογιώργης, Με αφορμή την "3η Σεπτέμβρη". Για να μην ξεχνάμε τι γιορτάζει αυτή την ημέρα η ολιγαρχική πασοκοκρατία

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γ.Κοντογιώργη, Histoire de la Grèce, Éditions Hatier, Παρίσι, 1992, που αναδημοσιεύεται στο τελευταίο του βιβλίο: Οι Ολιγάρχες (Εκδόσεις Πατάκη).

4. «Σαν να μην πέρασε μια μέρα». Εν έτη 1992: Μια πρωθύστερη καταγραφή των θεμελίων της σημερινής καταστροφής[1].  

Ευθύς αμέσως, με την είσοδό του στην πολιτική σκηνή "...το ΠΑΣΟΚ θα επιδιώξει να καλύψει το έδαφος που προσιδιάζει σε ένα ριζοσπαστικό σοσιαλιστικό πρόταγμα. Αρχικά, θα εξαγγείλει ένα σημαντικό πακέτο κρατικοποιήσεων και «κοινωνικοποιήσεων», μια εξωτερική πολιτική άκαμπτη και συχνά ακραία, συγχρόνως δε την πλήρη διάρρηξη των δεσμών της χώρας με τη «Δύση», το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η πολιτική αυτή τακτική οδηγούσε προφανώς στο άνοιγμα μιας μεγάλης βεντάλιας μεταξύ «Δεξιάς» και «Αριστεράς», που εμφανιζόταν ως προϋπόθεση για μια σταθερή οριοθέτηση του δικού του ζωτικού πολιτικού χώρου. Γι’ αυτό άλλωστε το περιεχόμενο του προτάγματός του περιλάμβανε πολυποίκιλες προσδοκίες και απευθυνόταν σε ένα ευρύτατο φάσμα του κοινωνικού σώματος: Στο νεφέλωμα των μη προνομιούχων αφενός, στις τραυματικές δοκιμασίες του ιστορικού βίου μιας μεγάλης μερίδας της κοινωνίας, από το κέντρο και την άκρα Αριστερά, και στα απωθημένα εθνικά αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας, αφετέρου.

Γ.Κοντογιώργης, «Οι Ολιγάρχες». Διάλογος με αφορμή το νέο βιβλίο του «Οι Ολιγάρχες», στις 26.6.2014

Γ. Κοντογιώργης – Παρουσίαση του βιβλίου «Οι Ολιγάρχες» - 26.6.14

Ο Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης παρουσιάζει το βιβλίο του «Οι Ολιγάρχες – Η δυναμική της υπέρβασης και η αντίσταση των συγκατανευσιφάγων» και συνομιλεί με τον δημοσιογράφο Σταύρο Λυγερό στις 26 Ιουνίου 2014 στο βιβλιοπωλείο Free Thinking Zone.

Ο Γ. Κοντογιώργης στο νέο του βιβλίο ανατέμνει ον χαρακτήρα του σημερινού πολιτικού συστήματος, το οποίο το ορίζει ως αυστηρά ολιγαρχικό και ως προς τη δομή του και ως προς τις πολιτικές του. Διευκρινίζει επίσης την λεηλατική απόκλιση της ελληνικής ολιγαρχίας και τον παραδοσιακά υποτελή της ρόλο, ενώ αναδεικνύει επίσης το αυστηρά συντηρητικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η κρατική / παρακολουθηματική της νεοτερικότητας διανόηση. Για να καταδείξει τον ολιγαρχικό χαρακτήρα της νεοτερικής πολιτείας ο συγγραφέας την αντιπαραβάλλει με την αντιπροσωπευτική και τη δημοκρατική πολιτεία. Με τον τρόπο αυτόν κάνει φανερή την αιτία που η ολιγαρχία των αγορών σε διεθνές, ευρωπαϊκό και ελληνικό επίπεδο επέβαλε την ολοκληρωτική της κυριαρχία και ανέτρεψε σε ελάχιστες δεκαετίες τις κατακτήσεις αιώνων της κοινωνίας των πολιτών. Είναι προφανές ότι μόνη λύση στο ελληνικό αλλά και στο διεθνές περιβάλλον είναι η μετάβαση στην αντιπροσωπευτική πολιτείας, δηλαδή η θεσμική είσοδος της κοινωνίας των πολιτών στην πολιτική διαδικασία.

Γ. Κοντογιώργης, Το έθνος του κράτους και το έθνος της κοινωνίας. Το έθνος, ο εθνικισμός και η ολιγαρχική νεοτερικότητα

Από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 10 Αυγούστου 2014

ΑΡΘΡΟ Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΗ καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Το έθνος του κράτους και το έθνος της κοινωνίας

Εκείνοι που ισχυρίζονται ότι το έθνος είναι επινόηση του κράτους κάνουν ιδεολογία, επιχειρούν να το οικειοποιηθούν, αποσπώντας το από τον φυσικό του φορέα, την κοινωνία, προκειμένου να νομιμοποιήσουν τη μονοσήμαντη νομή τους επί του κράτους

Οι χρήσεις της έννοιας έθνος, αλλά και συναφών πολιτικών εννοιών, από τη νεοτερικότητα, έχει αποκτήσει στις ημέρες μας μια βαθιά ιδεολογική χροιά με άκρως συντηρητική προσημείωση που διέρχεται το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων. Στο πλαίσιο αυτό, το ενδιαφέρον για τη γνωσιολογία των εννοιών βαίνει μειούμενο, με αποτέλεσμα ειδικοί και ίσως έγκυροι επί ενός γνωστικού αντικειμένου να εκτίθενται, πολυπραγμοσύνης ένεκεν, ως «ξερόλες».

Γ.Κοντογιώργη, Το ελληνικό κοσμοσύστημα, τ. Β'. Η περίοδος της οικουμενικής οικοδόμησης. Μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Σιδέρη

         Από το οπισθόφυλλο

      Η κοσμοσυστημική προσέγγιση του ελληνισµού και, στο πλαίσιο αυτό, της κοσμοϊστορίας, μας επιτρέπει επίσης να επιχειρήσουμε την ολική ανασυγκρότηση του γνωσιολογικού υπόβαθρου των κοινωνικών επιστηµών. Η θεµελιώδης υπόθεση, που εισάγουμε, σε ό,τι αφορά στον ελληνισµό είναι ότι αποτελεί το ταυτολογικό ισοδύναμο του ανθρωποκεντρικού κοσµοσυστήµατος μικρής κλίμακας (της πόλης). Η προσέγγιση αυτή, ανοίγει διάπλατα το δρόµο σε απαντήσεις σχετικά µε τη φύση του, τις τυπολογικές σταθερές και μεταβλητές της ιστορικής του διαδρομής.

          Στον Α' τόμο αναγγείλαμε ότι το ελληνικό κοσµοσύστηµα δεσπόζει, µε τον ένα ή τον άλλο τρόπο, έως τις παρυφές του 20ου αιώνα και εξετάσαμε την κρατοκεντρική του φάση.

        Η περίοδος της οικουμενικής οικοδόμησης, που διαπραγματεύεται ο παρών τόμος, περιλαμβάνει την φάση του ελληνικού ή ανθρωποκεντρικού κοσμοσυστήματος μικρής  κλίμακας, που περικλείει τους ελληνιστικούς και τους ρωμαϊκούς χρόνους. Η περίοδος αυτή, από μόνη της, έχει να επιδείξει κεφαλαιώδεις μεταβολές, οι οποίες συνεχίζουν και, ως προς πολλά, ξεπερνούν εκείνες της κρατοκεντρικής περιόδου.       Μας μεταφέρει, όμως, σε ένα κοινωνικο-οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον εξ ολοκλήρου άγνωστο στον σημερινό άνθρωπο. Και τούτο διότι, όπως επανειλημμένα έχουμε επισημάνει, ούτε τα βιώματα ούτε, κατ'επέκταση, οι γνωστικές δυνατότητες του σύγχρονου κόσμου,  επαρκούν για μια κοσμοσυστημική ανάγνωση της  κοσμοϊστορίας.

       Από την άλλη, η κοσμοσυστημική κωδικοποίηση της κοσμοϊστορίας, πέραν της ιστορικής περιέργειας, κάνει εφικτή την απάντηση στην θεμελιώδη διερώτηση περί της εξελικτικής  βιολογίας του κοινωνικού ανθρώπου. Από την οποία συνάγεται ότι όσα συμβαίνουν κατά την περίοδο της ελληνικής οικουμένης, η οποία ολοκληρώνεται κατά την βυζαντινή περίοδο, είναι άμεσα συνδεδεμένα με ό,τι έγινε στην ευρωπαϊκή της περιφέρεια κατά την προμεσαιωνική περίοδο (όταν η  Εσπερία παρεξέκλινε στην  ιδιωτική δεσποτεία), αλλά και από την  Αναγέννηση και εντεύθεν (όταν η Εσπερία άρχισε να επανεγγράφεται στο ανθρωποκεντρικό γίγνεσθαι). Μας παρέχουν, όμως, επίσης μια μοναδική δυνατότητα να διαλευκάνουμε ό,τι συνέχεται με τον χαρακτήρα του κόσμου της εποχής μας, να τον ερμηνεύσουμε, να τον ταξινομήσουμε στον ιστορικό χρόνο και να διαγράψουμε την προοπτική του.

    Οπωσδήποτε, το  εγχείρημα της κοσμοσυστημικής γνωσιολογίας μπορεί να εκληφθεί, ανεξαρτήτως της αποδοχής ή της απόρριψής του από τον αναγνώστη, ως ένα γοητευτικό ταξίδι στα βάθη της κοσμοϊστορίας και, κατά τούτο, ως μια απόπειρα διεύρυνσης του γνωστικού ορίζοντα της εποχής μας, με πρόσημο τον λογισμό και διακύβευμα την προοδευτική σήμανση της εξέλιξης.

Γιώργος Κοντογιώργης, Το έθνος, ο εθνικισμός και η ολιγαρχική νεοτερικότητα

 (Με αφορμή μια επισήμανση σε επιστολή…)

           Σε σχέση με την αναφορά στην γενική επιστολή [……] για τον εθνικισμό και την ακροδεξιά, θέλω απλώς να εκφράσω την λύπη μου για το γεγονός ότι, ειδικοί και ίσως έγκυροι επί ενός γνωστικού αντικειμένου, εννοούν να εκτίθενται, πολυπραγμοσύνης ένεκεν, ως "ξερόλες". Ο γνώστης της έννοιας <έθνος> το ξεχωρίζει από την έννοια εθνικισμός. Ο εθνικισμός χρεώνει στην κοινωνία τις πολιτικές του κράτους, ενώ αυτές υπαγορεύονται από τα  συμφέροντα των αρχουσών ομάδων. Κατά τούτο, εκείνοι  που ισχυρίζονται ότι το έθνος είναι επινόηση του κράτους κάνουν ιδεολογία, επιχειρούν να το οικειοποιηθούν, αποσπώντας το από τον φυσικό του φορέα, την κοινωνία, προκειμένου να  νομιμοποιήσουν την μονοσήμαντη  νομή τους επί του κράτους. Υπό το πρίσμα επομένως αυτό είναι απολύτως αντιδραστικοί.

         

Γ. Κοντογιώργης, Το ορθώς πολιτεύεσθαι του (μη) λαϊκισμού

Χαρδούβελης:  "Οι πολίτες γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν πια δωρεάν γεύματα". Γνωρίζουν όμως επίσης ότι οι πολιτικοί και οι συγκατανευσιφάγοι εξακολουθούν να σιτίζονται πλουσιοπάροχα δωρεάν στο πρυτανείο του κράτους, δαπάναις των πολιτών, ότι ο σκληρός καθεστωτικός πυρήνας δεν έχει εξ αποφάσεως αισθανθεί την κρίση και ότι η κυβέρνηση συνεχίζει να αμνηστεύει τα σκάνδαλα που παράγει ή που δημιούργησαν οι προηγούμενοι. Γνωρίζουν τέλος ότι η πολιτική τάξη ανταλλάσει "παροχές" προς κάθε δεξιά ή αριστερά κατεύθυνση, με στόχο τον έλεγχο την επόμενη ημέρα των μηχανισμών με δικούς της ανθρώπους. Το δίλημμα είναι σαφές: ή συναινείς με το σύστημα, στην καλύτερη περίπτωση εισέρχεσαι και εσύ στην τάξη των συγκατανευσιφάγων, ή στιγματίζεσαι ως λαϊκιστής. Η έννοια του λαϊκισμού έχει μεθαρμοσθεί για να στοχοποιεί καλύτερα τον "εχθρό" της ολιγαρχίας: δεν είναι ο δημοκοπών με σκοπό την εξαπάτηση του λαού, αλλά όποιος αντιτείνει το αυτονόητο: η κοινωνία να αποτελέσει τον λόγον ύπαρξης της πολιτικής (και της οικονομίας). Να εισέλθει, επομένως, στην πολιτεία ως συστατικός θεσμός και αναγκαστικός εταίρος στη διαδικασία λήψεως των αποφάσεων. Για να αποτρέψει την περαιτέρω λεηλασία της από τους νομείς του κράτους. Είπαμε, ο πολίτης γνωρίζει ότι γι'αυτόν μόνο δεν υπάρχουν δωρεάν γεύματα, όχι για τους Ολιγάρχες. Το κράτος είναι για τους "άλλους", οι πολίτες οφείλουν να αρκεσθούν στη φιλάνθρωπη διάθεση των συμπατριωτών τους. Ρωμαίος αυτοκράτορας όρισε με ακρίβεια τον λεηλατικό χαρακτήρα του σημερινού ελληνικού πολιτικού συστήματος, τους στόχους του πολιτικού προσωπικού της κομματοκρατίας: "Ομονοείτε, υμάς (και τους συγκατανευςιφάγους) πλουτίζετε, των άλλων πάντων καταφρονείτε". Καληνύχτα Ελλάδα.