Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Γιώργος Κοντογιώργης, Το πανόραμα του βαθέως κράτους στην Ελλάδα και ο ΣΥΡΙΖΑ




Ο καθηγητής πολιτικής επιστήμης και πρώην πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου  Γιώργος Κοντογιώργης μίλησε στο απογευματινό μαγκαζίνο του PrismaRadio με τον Παναγιώτη Κουνιάκη, για το βαθύ κράτος στην Ελλάδα, τα θεμέλιά του στην ολιγαρχική κομματοκρατία και τη διαχρονική του θεμελίωση (28/9/2015)

1 σχόλιο:

Kyprianos Christodoulides είπε...

Ποίο το "επιχειρείν" ;

Σχετικά με το "επιχειρείν" έχω να γράφω τούτο. Όταν αυτό εξαρτάται από το αενάως συνάπτειν δάνεια, η εξάρτηση και η υποταγή είναι αναπόφευκτη. Στο τέλος θα υποχρεωθείς να κάνεις, αυτό που σου ζητά εκείνος που σε δανείζει.
- Δηλαδή, ποιο ;
Να πάψεις να είσαι ανταγωνιστικός - ας το πούμε "αναπτυξιακός" - και να γίνεις εισαγωγεύς-αντιπρόσωπος. Να προσφέρεις τα καταναλωτικά αγαθά άλλων και όχι τα δικά σου. Ευνόητο, οι καταναλωτές θα δανείζονται κι αυτοί. Όταν, δε, τα δάνεια φτάσουν εκεί που επιθυμεί αυτός που τα προσφέρει, όταν δηλαδή καταλάβει ότι δεν μπορείς να τα εξοφλήσεις, τότε έρχονται τα Μνημόνια και με ένα "μαζί τα φάγαμε", δίνεις πίσω ό,τι έχεις και δεν έχεις : Ό,τι απόκτησες δουλεύοντας ή, για κακή σου τύχη, ήταν η κληρονομιά που σου άφησαν οι συγχωρημένοι γονείς και παππούδες σου. Ένα ρημάδι σπίτι, ένα παλιοχώραφο ή κάτι άλλο, οπωσδήποτε ευτελές.

Οι Τράπεζες παράγουν τώρα το αναπτυξιακό προϊόν, που ονομάζεται χρήμα. Χρήμα από το πουθενά, όμως ουσιαστικά προερχόμενο από την καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών άλλων χωρών. Πρόκειται δηλαδή για κλεμμένα λεφτά και αυτά τα δανείζουν στους εκλεγμένους ιθαγενείς κυβερνήτες (σημ. είναι η δημοκρατική επίφαση) των ληστεμένων χωρών. Οι κυβερνήτες, με άλλα λόγια, επέχουν θέση και παίζουν το ρόλο κλεπταποδόχου, οπότε ισχύει το "ένοχος ένοχον ου ποεί", όπως λέει μια βασική αρχή της Νομικής επιστήμης. Φυσικά, οι κυβερνήτες δεν είναι αυτοί που δανείζονται. Δανείζονται οι εγχώριες τράπεζες, που όλες είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις και εξαρτώνται άμεσα από την Παγκόσμια Τράπεζα (Ρότσιλντ και Ροκφέλερ) με βραχίονα το ΔΝΤ.

Αυτό είναι και το "επιχειρείν", το οποίο προσπαθεί να αναθερμάνει ο κύριος Κοντογιώργης.

Υστερόγραφο
Δεδηλωμένος στόχος της Παγκόσμιας Τράπεζας, όπως αναφέρει η Βικιπαιδεία, είναι η μείωση της φτώχειας. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ιδιαίτερα έξυπνος για να καταλάβει πώς αυτός ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί. Όταν οι πλουτοπαραγωγικές και ενεργειακές πηγές του πλανήτη, περιέλθουν στην κατοχή της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο στόχος θα έχει επιτευχθεί. Εκεί βαδίζουμε, υπολείπονται κάποιες λεπτομέρειες, θα τις μάθουμε μετά την αναπόφευκτη νέα Γιάλτα, άνευ όμως τριανδρίας. Τότε δεν θα υπάρχουν φτωχοί... .